Kush e shkatërroi ekonominë tonë prodhuese

Pinterest LinkedIn Tumblr +

Koha më e mirë për të mbjellë është para 30 vitesh. Koha e dytë më e mirë është tani.

Ky proverb i vjetër i vlen ekonomisë sonë “prodhuese”, që kur kaloi nga një sistem në një sistem tjetër politik, në vend të zhvillohej, preferoi të vet-shkatërrohej, falë “ekspertëve” dhe “politik-bërësve vizionarë”, për shkakun e të cilëve shpjegohet çdo vit fenomeni i pandalshëm i largimit masiv të njerëzve të punës.

Kuptohet që bujqësia nuk zhvillohet me “juristë” dhe “ekonomistë” të cilët nuk njohin as historinë e tyre të diplomimit dhe nuk kanë sesi të njohin historinë e zhvillimit të vendit të tyre.

Për të kuptuar rëndësinë dhe evolucionin e bujqësisë në kohrat moderne, mjafton të vizitoni dhe të njiheni me fermën e Philip Volk, pranë qytetit të Rugby në Dakotën e Veriut, SHBA.

Brenda ndërtesës së vjetër buzë rrugës ka pajisje me vlerë qindra mijëra dollarë. Një autokombajnë e madhe e kuqe qëndron pranë “mbjellësit të ajrit” (dron) dhe aty ndodhet po ashtu një traktor më i madh se një rezervuar. Tërhequr nga traktori, i cili ndjek automatikisht një hartë të drejtuar nga GPS, droni që e mbjell grurin nga ajri e përshkruan tokën dhe, në vetëm një javë apo më shumë, mbjell të gjithë të korrat, e cila në fermën e Volk është kryesisht grurë pranveror.

Pesë deri në gjashtë muaj më vonë, autokombajna korr gjithça po aq shpejt, dhe më pas kamionët e zbresin në rrugën drejt një makinerie përpunimi gruri, ku klasifikohet dhe ngarkohet në trenat (ju kujtohen hekurudhat dikur) që e çojnë atë në bregun perëndimor, kryesisht për t’u eksportuar në Japoni.

Me një ekip prej katër vetash (dhe disa të afërm dhe fqinjë të tjerë të punësuar në kohën e korrjes) Volk është në gjendje të kultivojë 5,000 hektarë tokë. Stërgjyshi i tij, i emigruar në Amerikë nga Gjermania, duhej ta lëronte tokën me kuaj, pastaj ta mbillte me dorë, si dhe të punësonte me dhjetëra, në mos me qindra punëtorë. Traktori i parë i fermës, i blerë nga gjyshi i Volk pothuajse një shekull më parë. Ai ende qëndron në hambar (nuk ka shkuar për skrap). Traktori nga pajisjet moderne pranë saj mbehet aty për të treguar historinë e saj. Makineri të tjera nuk janë të përdorshme në fermë por mbahen aty si në muzeum.

“Ekspertët” e shumtë të ekonomisë së vendeve të prapambetura vazhdojnë të mbeten të verbuar nga historia e “General Motors” duke mos ditur që bujqësia është sektori që zë peshën kryesore dhe ka rëndësi jetësore veçanërisht aty ku industria nuk ekziston dhe as nuk ka për të ekzistuar.

Share.

About Author

Comments are closed.